Curriculum  Planning
ยืนยันความถูกต้องและการใช้ข้อมูลใหม่

ปฏิบัติการ : วางแผนการพัฒนาหลักสูตร ( Curriculum Planning )

 

กระบวนการพัฒนาหลักสูตร/ความรู้/ทักษะ/ความสามารถ	การทำความรู้ให้กระจ่างแจ้ง	การระบุ การได้รับและการเข้าใจข้อมูลใหม่	ยืนยันความถูกต้องและการใช้ข้อมูลใหม่
Curriculum Planning วัสดุช่างอุตสาหกรรม	การวางแผนหลักสูตร รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรของไทเลอร์     ไทเลอร์ (Ralph W. Tyler) ได้ให้หลักเกณฑ์และเหตุผลไว้ว่า ในการพัฒนาหลลักสูตรและวางแผนการสอนนั้น จะต้องตอบคำถาม 4 ประการ ดังนี้       1.มีจุดประสงค์ทางการศึกษาอะไรบ้าง ที่โรงเรียนควรแสวงหา       2.มีประสบการณ์ทางการศึกษาอะไรบ้าง ที่สามารถจัดขึ้นเพื่อช่วยให้บรรลุจุดประสงค์ที่กำหนดไว้นั้น       3.จะจัดระบบประสบการณ์ดังกล่าวนี้อย่างไร จึงจะมีประสิทธิภาพมากที่สุด       4.จะประเมินประสิทธิภาพของประสบการณ์ในการเรียนอย่างไรจึงจะตัดสินใจได้ว่าบรรลุถึงจุดประสงค์ที่กำหนดไว้ ไทเลอร์มองว่า นักการศึกษาจะต้องจัดการศึกษาที่มุ่งให้ความสำคัญกับสังคม ด้วยการยอมรับความต้องการของสังคม และในการดำเนินชีวิต ใช้การศึกษาเป็นเครื่องมือที่มุ่งปรับปรุงสังคม ผู้สอนควรได้นำทั้งปรัชญาสังคมและปรัชญาการศึกษา มาเป็นเค้าโครงพิจารณาใน 4 ประเด็น คือ         1. ความจำและการระลึกได้ของแต่ละคน เป็นพื้นฐานของการเป็นมนุษย์ ไม่จำกัดว่าจะเป็นเชื้อชาติ สัญชาติ หรือฐานะทางเศรษฐกิจและสังคม         2. โอกาสเพื่อการมีส่วนร่วมที่เปิดกว้างในทุกระยะของกิจกรรมในกลุ่มสังคม         3. ให้การสนับสนุนของการเปลี่ยนแปลงมากกว่ามุ่งตอบความต้องการส่วนบุคคล         4. ความเชื่อและสติปัญญาเป็นดังวิธีของความคิดที่เกี่ยวข้องกับปัญหาสำคัญมากกว่าที่จะขึ้นอยู่กับอำนาจรัฐหรือผู้มีอำนาจ ไทเลอร์ให้ความสำคัญในการใช้จิตวิทยา ไม่เพียงการตอบข้อค้นพบเฉพาะบางเรื่องเท่านั้น หากยังใช้จิตวิทยาในฐานะทฤษฎีการเรียนรู้ ซึ่งช่วยในการกำหนดกรอบโครงสร้างของกระบวนการเรียนรู้อีกด้วย ไทเลอร์กล่าวถึงความสำคัญของการกลั่นกรองด้วยจิตวิทยา สรุปได้ดังนี้        1. ช่วยให้เราเปลี่ยนแปลงความคิดเห็นที่แตกต่างกันและสามารถคาดหวังผลจากกระบวนการเรียนรู้หรือไม่ก็ได้        2. ช่วยให้เรามีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในจุดหมายที่เป็นไปได้ในระยะเวลาที่ยาวนานหรือความเป็นไปได้ที่จะบรรลุผลในแต่ละช่วงอายุ       3. ช่วยให้ความคิดบางอย่างเกี่ยวกับระยะเวลาที่ต้องการให้บรรลุผลตามจุดประสงค์และช่วงอายุซึ่งเป็นความพยายามสูงสุดที่จะเกิดผลดังความตั้งใจ เมื่อผ่านการกลั่นกรองแล้ว ไทเลอร์ให้คำแนะนำการวางแผนหลักสูตร 3 ประเด็น คือ การเลือกประสบการณ์เรียนรู้ การจัดระบบโครงสร้างประสบการณ์เรียนรู้ และการประเมินผลการเรียนรู้   ซึ่งผู้สอนต้องจัดประสบการณ์เรียนรู้ดังนี้ 1. พัฒนาทักษะการคิด 2. ช่วยให้ได้สารสนเทศที่ต้องการ 3. ช่วยให้ได้พัฒนาเจตคติเชิงสังคม              4. ช่วยให้ได้พัฒนาความสนใจ  ทักษะในทศวรรศ ที่เกียวข้องกับวิชานี้มี4C ดังนี้         1.Critical thinking & problem solving (ทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และทักษะในการแก้ปัญหา)         2.Cross-cultural understanding (ทักษะด้านความเข้าใจต่างวัฒนธรรม ต่างกระบวนทัศน์)         3.Collaboration, teamwork & leadership (ทักษะด้านความร่วมมือ การทำงานเป็นทีม และภาวะผู้นำ)         4.Career & learning skills (ทักษะอาชีพ และทักษะการเรียนรู้) ปรัชญาการศึกษา        1.ปรัชญาสารนิยม หรือสารัตถนิยม (Essentialism)เป็นปรัชญาที่เชื่อว่า การศึกษาเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดความรู้ความจริงทางธรรมชาติ        2. ปรัชญาสาขาสัจวิทยานิยม หรือสัจนิยมวิทยา หรือนิรันตรนิยม (Perenialism)เป็นปรัชญาที่เชื่อว่าโลกนี้มีบางสิ่งที่มีคุณค่าถาวร ไม่เปลี่ยนแปลง ที่เราควรอนุรักษ์และถ่ายทอดให้คนรุ่นหลังต่อไป        3.ปรัชญาพิพัฒนาการนิยม หรือพิพัฒนนิยม หรือวิวัฒนาการนิยม (Progressivism)เป็นปรัชญาที่มีความเชื่อว่าการดำรงชีวิตที่ดี ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการคิดที่ดีและการกระทำที่เหมาะสม       4.ปรัชญาสาขาปฏิรูปนิยม (Reconstructionism)เป็นปรัชญาที่เชื่อว่า การปฏิรูปสังคม เป็นหน้าที่ของสมาชิกของคนในสังคมทุกคน และการศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญที่สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสังคมได้       5.ปรัชญาสาขาอัตถิภาวนิยม หรืออัตนิยม(Existentialism)เป็นปรัชญาที่เชื่อในความมีอยู่เป็นอยู่ของมนุษย์ มนุษย์แต่ละคนจะต้องกำหนดหรือแสวงหาตนเอง การวางแผนหลักสูตร       1.มีจุดมุ่งหมายทางการศึกษาอะไรบ้างที่โรงเรียนควรจะแสวงหา       2.มีประสบการณ์ทางการศึกษาอะไรบ้างที่โรงเรียนควรจัดขึ้นเพื่อช่วยให้บรรลุถึงจุดมุ่งหมายที่กำหนดไว้      3.จะจัดประสบการณ์ทางการศึกษาอย่างไร จึงจะทำให้การสอนมีประสิทธิภาพ      4.จะประเมินผลประสิทธิภาพของประสบการณ์ในการเรียนอย่างไร  จึงจะตัดสินได้ว่าบรรลุถึงจุดมุ่งหมายที่กำหนดไว้	Presentation 1 1. มีความมุ่งหมายทางการศึกษาอะไรบ้างที่โรงเรียนควรจะแสวงหา	วิสัยทัศน์ มุ่งพัฒนาผู้เรียนโดยเน้นกระบวนการทำงาน และจัดการอย่างเป็นระบบ มีความคิดสร้างสรรค์ ในงานวัสดุช่างอุตสาหการและทักษะการออกแบบ  ใช้กระบวนการเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการทำงาน สร้างพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือวิธีใหม่ๆ ใช้ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และพลังงานอย่างประหยัดและคุ้มค่า

  

Curriculum Design

ปฏิบัติการ : ออกแบบการพัฒนาหลักสูตร ( Curriculum Design)

กระบวนการพัฒนาหลักสูตร/ความรู้/ทักษะ/ความสามารถ	การทำความรู้ให้กระจ่างแจ้ง	การระบุ การได้รับและการเข้าใจข้อมูลใหม่	ยืนยันความถูกต้องและการใช้ข้อมูลใหม่
Curriculum Planning วัสดุช่างอุตสาหกรรม	การออกแบบหลักสูตร เป็นหลักคิดเพื่อการสร้างหลักสูตรที่ดีมีประสิทธิภาพ โดยได้กล่าวว่าการออกแบบการจัดการเรียนรู้หรือหลักสูตรนั้นต้องประกอบด้วยพื้นฐาน 7 ประการ คือ                    1.Challenge and enjoyment (ค้นหาศักยภาพและความสุข) คือ หลักสูตรต้องได้รับการออกแบบให้นักเรียนได้ค้นหาศักยภาพและกระตุ้นนักเรียนให้มีความสนใจในการเรียนรู้               2..Breadths (ความกว้าง) คือ หลักสูตรที่ดีต้องเปิดกว้างในการเรียนรู้ เพราะการเรียนรู้มีได้หลากหลายแนวทาง                 3.Progressions (ความก้าวหน้า) คือ หลักสูตรต้องออกแบบมาให้ผู้เรียนได้เกิดการเรียนรู้และพัฒนาไปสู้ความก้าวหน้าที่ผู้เรียนตั้งเป้าไว้                    4. Depths (ความลึกซึ้ง) คือ หลักสูตรต้องเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ใช้ความรู้อย่างลึกซึ้ง ที่สำคัญคือ หลักสูตรต้องให้โอกาสนักเรียนได้ใช้                    5.Coherence (ความเกี่ยวข้อง) คือ หลักสูตรที่ดีต้องมีเนื้อหาและจุดประสงค์ที่สนองกับบริบทที่จะนำหลักสูตรใช้          6.Relevance (ความสัมพันธ์กัน) คือ เนื้อหาในหลักสูตรต้องมีความสัมพันธ์สอดคล้องกับจุดประสงค์         7.Personalization and choice (ความเป็นเอกลักษณ์และตัวเลือก)คือหลักสูตรที่ดีต้องให้นักเรียนได้ค้นพบ	Presentation 2 2. มีประสบการณ์ทางการศึกษาอะไรบ้างที่ โรงเรียนควรจัดขึ้นเพื่อช่วยให้บรรลุจุดประสงค์ที่กำหนดไว้	พันธกิจ   1.เพื่อให้มีความเข้าใจหลักการพื้นฐานในการจำแนก ชนิด ลักษณะ คุณสมบัติ มาตรฐานการใช้งานของวัสดุอุสาหกรรม   2.เพื่อให้คำนึงถึงความสำคัญของการเรียนวิชาวัสดุช่างอุตสาหกรรม    3.เพื่อให้ตระหนักถึงคุณค่าของวัสดุ นำวัสดุมาใช้ให้เกิดประโยชน์   4. ปฏิบัติการใช้เครื่องมือช่างทั่วไปอย่างถูกต้อง   5.  ปฏิบัติการใช้ใช้เครื่องมือวัด เครื่องมือร่างแบบ เครื่องมือตัดอย่างถูกต้อง

การจัดทำหลักสูตร

Curriculum  Organization

กระบวนการพัฒนาหลักสูตร/ความรู้/ทักษะ/ความสามารถ	การทำความรู้ให้กระจ่างแจ้ง	การระบุ การได้รับและการเข้าใจข้อมูลใหม	ยืนยันความถูกต้องและการใช้ข้อมูลใหม่
Curriculum Planning วัสดุช่างอุตสาหกรรม	การจัดทำหลักสูตร รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรของฮันกิน    รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรของฮันกิน (Hunkins) ใช้แนวคิดการพัฒนาหลักสูตร คล้ายของไทเลอร์ที่เรียกว่า เทคนิควิธีการทางวิทยาศาสตร์ (technical – scientific models) โดยมีขั้นตอนการพัฒนาหลักสูตร 7 ขั้นตอน ดังนี้   4.1 การกําหนดกรอบแนวคิดเกี่ยวกับหลักสูตร (curriculum conceptualization and legitimization)   4.2 การวินิจฉัยหลักสูตร (curriculum diagnosis) เพื่อคัดเลือกวัตถุประสงค์ของหลักสูตร   4.3 การคัดเลือกเนื้อหา (content selection) เป็นการคัดเลือกข้อเท็จจริง ความคิด รวบยอดหลักการ ทฤษฎี และเกณฑ์รวมทั้งกระบวนการทางปัญญา   4.4 การคัดเลือกประสบการณ์การเรียนรู้ (experience selection) เป็นการคัดเลือก วิธีการสอน กิจกรรมกาเรียนการสอน ตลอดจนสื่อการเรียนการสอนประเภทต่าง ๆ   4.5 การนําหลักสูตรไปใช้ (implementation) ในขั้นการทดลองใช้ หลักสูตรการจัดทําเอกสารประกอบหลักสูตร การประชาสัมพันธ์และการอบรมการใช้หลักสูตรให้แก่โรงเรียน   4.6 การประเมินผล (evaluation) เป็นการตรวจสอบประสิทธิภาพของหลักสูตร   4.7 การดูแลหลักสูตร (maintenance) เป็นการกํากับดูแล อํานวยความสะดวกทั้งในด้านการนิเทศติดตามผลการใช้หลักสูตรการจัดสรรด้านงบประมาณ การประชาสัมพันธ์สร้างความเข้าใจเกี่ยวกับหลักสูตรให้แก่ชุมชน	Presentation 3   3. จะจัดประสบการณ์ทางการศึกษาอย่างไร จึงจะทำให้การสอนมีประสิทธิภาพ	การพัฒนาหลักสูตร 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2) ร่างหลักสูตร/แผนการสอนรายวิชา 3) จัดทำแผนการสอน 4) วางแผนประเมินหลักสูตรรายวิชา 5.การนำแผนการสอนไปใช้ 6.การปรับปรุงแก้ไข

การประเมินหลักสูตร

Curriculum  Evaluation

กระบวนการพัฒนาหลักสูตร/ความรู้/ทักษะ/ความสามารถ	การทำความรู้ให้กระจ่างแจ้ง	การระบุ การได้รับและการเข้าใจข้อมูลใหม่	ยืนยันความถูกต้องและการใช้ข้อมูลใหม่
Curriculum Planning วัสดุช่างอุตสาหกรรม	การประเมินหลักสูตร ใช้ทฤษฎีของ Boom มี3ด้าน ดังนี้ 1.พุทธิพิสัย (Cognitive Domain)พฤติกรรมด้านสมองเป็นพฤติกรรมเกี่ยวกับสติปัญญา ความรู้ ความคิด ความเฉลียวฉลาด ความสามารถในการคิดเรื่องราวต่างๆ อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งเป็นความสามารถทางสติปัญญา พฤติกรรมทางพุทธิพิสัย  6 ระดับ ได้แก่ 1. ความรู้ความจำ   ความสามารถในการเก็บรักษามวลประสบการณ์ต่าง ๆ จากการที่ได้รับรู้ไว้และระลึกสิ่งนั้นได้เมื่อต้องการเปรียบดังเทปบันทึกเสียงหรือวีดิทัศน์ที่สามารถเก็บเสียงและภาพของเรื่องราวต่างๆได้  สามารถเปิดฟังหรือ ดูภาพเหล่านั้นได้  เมื่อต้องการ 2. ความเข้าใจ เป็นความสามารถในการจับใจความสำคัญของสื่อ และสามารถแสดงออกมาในรูปของการแปลความ ตีความ คาดคะเน ขยายความ หรือ การกระทำอื่น ๆ  3. การนำความรู้ไปใช้ เป็นขั้นที่ผู้เรียนสามารถนำความรู้ ประสบการณ์ไปใช้ในกาแก้ปัญหาในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ ซึ่งจะต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจ จึงจะสามารถนำไปใช้ได้ 4. การวิเคราะห์  ผู้เรียนสามารถคิด หรือ แยกแยะเรื่องราวสิ่งต่าง ๆ ออกเป็นส่วนย่อย เป็นองค์ประกอบที่สำคัญได้ และมองเห็นความสัมพันธ์ของส่วนที่เกี่ยวข้องกัน ความสามารถในการวิเคราะห์จะแตกต่างกันไปแล้วแต่ความคิดของแต่ละคน 5. การสังเคราะห์  ความสามารถในการที่ผสมผสานส่วนย่อย ๆ เข้าเป็นเรื่องราวเดียวกันอย่างมีระบบ เพื่อให้เกิดสิ่งใหม่ที่สมบูรณ์และดีกว่าเดิม อาจเป็นการถ่ายทอดความคิดออกมาให้ผู้อื่นเข้าใจได้ง่าย การกำหนดวางแผนวิธีการดำเนินงานขึ้นใหม่ หรือ อาจจะเกิดความคิดในอันที่จะสร้างความสัมพันธ์ของสิ่งที่เป็นนามธรรมขึ้นมาในรูปแบบ หรือ แนวคิดใหม่ 6. การประเมินค่า  เป็นความสามารถในการตัดสิน ตีราคา หรือ สรุปเกี่ยวกับคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ ออกมาในรูปของคุณธรรมอย่างมีกฎเกณฑ์ที่เหมาะสม ซึ่งอาจเป็นไปตามเนื้อหาสาระในเรื่องนั้น ๆ หรืออาจเป็นกฎเกณฑ์ที่สังคมยอมรับก็ได้ จิตพิสัย (Affective Domain)(พฤติกรรมด้านจิตใจ) ค่านิยม ความรู้สึก ความซาบซึ้ง  ทัศนคติ ความเชื่อ ความสนใจและคุณธรรม  พฤติกรรมด้านนี้อาจไม่เกิดขึ้นทันที ดังนั้น การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม และสอดแทรกสิ่งที่ดีงามอยู่ตลอดเวลา จะทำให้พฤติกรรมของผู้เรียนเปลี่ยนไปในแนวทางที่พึงประสงค์ได้ ด้านจิตพิสัย จะประกอบด้วย พฤติกรรมย่อย ๆ 5 ระดับ ได้แก่  1.การรับรู้ ... เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นต่อปรากฎการณ์ หรือสิ่งเร้าอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นไปในลักษณะของการแปลความหมายของสิ่งเร้านั้นว่าคืออะไร แล้วจะแสดงออกมาในรูปของความรู้สึกที่เกิดขึ้น 2. การตอบสนอง ...เป็นการกระทำที่แสดงออกมาในรูปของความเต็มใจ ยินยอม และพอใจต่อสิ่งเร้านั้น ซึ่งเป็นการตอบสนองที่เกิดจากการเลือกสรรแล้ว 3. การเกิดค่านิยม ... การเลือกปฏิบัติในสิ่งที่เป็นที่ยอมรับกันในสังคม การยอมรับนับถือในคุณค่านั้น ๆ หรือปฏิบัติตามในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง จนกลายเป็นความเชื่อ แล้วจึงเกิดทัศนคติที่ดีในสิ่งนั้น 4. การจัดระบบ ... การสร้างแนวคิด จัดระบบของค่านิยมที่เกิดขึ้นโดยอาศัยความสัมพันธ์ ถ้าเข้ากันได้ก็จะยึดถือต่อไปแต่ถ้าขัดกันอาจไม่ยอมรับอาจจะยอมรับค่านิยมใหม่โดยยกเลิกค่านิยมเก่า 5. บุคลิกภาพ ... การนำค่านิยมที่ยึดถือมาแสดงพฤติกรรมที่เป็นนิสัยประจำตัว ให้ประพฤติปฏิบัติแต่สิ่งที่ถูกต้องดีงามพฤติกรรมด้านนี้ จะเกี่ยวกับความรู้สึกและจิตใจ ซึ่งจะเริ่มจากการได้รับรู้จากสิ่งแวดล้อม แล้วจึงเกิดปฏิกิริยาโต้ตอบ ขยายกลายเป็นความรู้สึกด้านต่าง ๆ จนกลายเป็นค่านิยม และยังพัฒนาต่อไปเป็นความคิด อุดมคติ ซึ่งจะเป็นควบคุมทิศทางพฤติกรรมของคนคนจะรู้ดีรู้ชั่วอย่างไรนั้น ก็เป็นผลของพฤติกรรมด้านนี้ ทักษะพิสัย (Psychomotor Domain) (พฤติกรรมด้านกล้ามเนื้อประสาท)  พฤติกรรมที่บ่งถึงความสามารถในการปฏิบัติงานได้อย่างคล่องแคล่วชำนิชำนาญ  ซึ่งแสดงออกมาได้โดยตรงโดยมีเวลาและคุณภาพของงานเป็นตัวชี้ระดับของทักษะ พฤติกรรมด้านทักษะพิสัย ประกอบด้วย พฤติกรรมย่อย ๆ 5 ขั้น ดังนี้ 1. การรับรู้ ... เป็นการให้ผู้เรียนได้รับรู้หลักการปฏิบัติที่ถูกต้อง หรือ เป็นการเลือกหาตัวแบบที่สนใจ 2. กระทำตามแบบ หรือ เครื่องชี้แนะ ... เป็นพฤติกรรมที่ผู้เรียนพยายามฝึกตามแบบที่ตนสนใจและพยายามทำซ้ำ เพื่อที่จะให้เกิดทักษะตามแบบที่ตนสนใจให้ได้ หรือ สามารถปฏิบัติงานได้ตามข้อแนะนำ 3. การหาความถูกต้อง พฤติกรรมสามารถปฏิบัติได้ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องอาศัยเครื่องชี้แนะ  เมื่อได้กระทำซ้ำแล้ว  ก็พยายามหาความถูกต้องในการปฏิบัติ 4. การกระทำอย่างต่อเนื่องหลังจากตัดสินใจเลือกรูปแบบที่เป็นของตัวเองจะกระทำตามรูปแบบนั้นอย่างต่อเนื่อง จนปฏิบัติงานที่ยุ่งยากซับซ้อนได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง คล่องแคล่ว  การที่ผู้เรียนเกิดทักษะได้  ต้องอาศัยการฝึกฝนและกระทำอย่างสม่ำเสมอ 5.การกระทำได้อย่างเป็นธรรมชาติ พฤติกรรมที่ได้จากการฝึกอย่างต่อเนื่อง  จนสามารถปฏิบัติ ได้คล่องแคล่วว่องไวโดยอัตโนมัติ เป็นไปอย่างธรรมชาติ   ซึ่งถือเป็นความสามารถของการปฏิบัติในระดับสูง	Presentation 4   4. จะประเมินประสิทธิผลของประสบการณ์ ในการเรียนอย่างไร จึงจะตัดสินได้ว่าบรรลุถึง จุดประสงค์ที่กำหนดไว้	แผนการประเมิน 1.พุธพิสัย(70คะแนน) -สอบกลางภาค(20คะแนน) -สอบปลายภา ( 20คะแนน) -ใบงาน(30คะแนน) เกณฑ์ให้คะแนน 9-10 ดีมาก 7-8 ดี 5-6 ปานกลาง 3-4 พอใช้ 0-2 ปรับปรุง 2.จิตพิสัย(10คะแนน) เกณฑ์ให้คะแนน (ถ้าเข้าเรียนครบ ส่งงานตรงเวลา) 3.ทักษะพิสัย(20คะแนน) -ประเมินผลงานจากการปฏิบัติ เกณฑ์ให้คะแนน 4 หมายถึง ดีมาก 3 หมายถึง ดี 2 หมายถึง พอใช้ 1 หมายถึง ปรับปรุงแก้ไข 0 หมายถึง ไม่มีคะแบบ